శ్రీరామనవమి అనగానే మనకు ముందుగా గుర్తుకు వచ్చేది భద్రాచలం. అయితే, ఈ క్షేత్రం ఇంతటి ప్రసిద్ధి చెందడానికి కారణం కంచర్ల గోపన్న (రామదాసు). తహసీల్దార్గా ఉంటూ ప్రభుత్వ సొమ్ముతో రామాలయాన్ని నిర్మించినందుకు ఆయన చెరసాల పాలయ్యారు. జైలు గోడల మీద ‘రామ’ నామాన్ని కోటి సార్లు చెక్కుతూ, ఆ అక్షరాల్లోనే రాముడిని దర్శించుకున్నారు. ఆయన రాసిన దాశరథీ శతకం, పాడిన కీర్తనలు నేటికీ రామ భక్తులకు స్ఫూర్తిదాయకం. రామదాసు పడిన ఆవేదన చూసి స్వయంగా శ్రీరామచంద్రుడే తానీషాకు రామటెంకీ నాణేలు చెల్లించి తన భక్తుడిని విడిపించిన వైనం ఒక అద్భుతమైన ఆధ్యాత్మిక పాఠం.
రాముడి పట్టాభిషేకం
రామాయణంలో సీతా రాముల కళ్యాణం ఒక ఎత్తు అయితే, రావణ సంహారం తర్వాత అయోధ్యకు తిరిగి వచ్చిన రాముడి పట్టాభిషేకం మరొక ఎత్తు. శ్రీరామ నవమి రోజున పట్టాభిషేక ఘట్టాన్ని చదవడం వల్ల సకల శుభాలు కలుగుతాయని భక్తుల నమ్మకం. రాముడు రాజయ్యాక రాజ్యంలోని ప్రజలందరూ సుఖసంతోషాలతో ఉండేవారు. అందుకే నేటికీ ఒక దేశం అత్యున్నత స్థితిలో ఉండటాన్ని “రామరాజ్యం”తో పోలుస్తారు. సత్యం, ధర్మం, ఏకపత్నీ వ్రతం వంటి లక్షణాలతో రాముడు చూపిన బాట ఇప్పటి తరానికి ఒక గొప్ప మార్గదర్శి.
ఉడత భక్తి: సేవలో చిన్న, పెద్ద అనే తేడా లేదు!
లంకకు వెళ్లేందుకు వానర సైన్యం సముద్రంపై వారధిని నిర్మిస్తున్నప్పుడు, ఒక చిన్న ఉడత తనకు తోచిన సాయం చేయాలనుకుంది. సముద్రపు నీటిలో తడిసి, ఇసుకలో పొర్లి, ఆ ఇసుకను వారధి రాళ్ల మధ్య రాల్చేది. అది చూసి లక్ష్మణుడు నవ్వగా, శ్రీరాముడు మాత్రం ఆ ఉడతను దగ్గరకు తీసుకుని, దాని వెన్నుపై తన మూడు వేళ్లతో నిమిరాడు. భగవంతుడి సేవలో చేసే పని ఎంత చిన్నదైనా, దాని వెనుక ఉన్న భక్తి మాత్రమే ముఖ్యం అని చెప్పే ఈ కథ “ఉడత భక్తి” అనే సామెతకు ప్రాణం పోసింది. మన జీవితంలో కూడా మనం చేసే చిన్న మేలు ఎదుటివారికి పెద్ద సాయం కావొచ్చని ఈ కథ చెబుతుంది.